ای صفا بخش ِ دلِ حیدرِ کرار، بخند
هستیِ خانه ی من، همسرِ غمخوار، بخند

دلخوشیِ همه ای، ناله ی خود را کم کن
جانِ من، جانِ حسن، فاطمه، یکبار بخند

دردِ پهلو و کمر، کرده زمین گیر، تو را
من که دانم چه کشی، لیک به اجبار بخند

گذرِ کوچه چقدر پیر نموده است تو را
ای ستمدیده ی دستانِ ستمکار، بخند

محسنت رفت،...