ای سجده گاهت چشمه سارِ نوروباران
ای آستانت ، قبله گاه و کعبهٔ جان

پیشانی تو بوسه گاه خاک عشق است
از سینهٔ سوزان تو می جوشد ایمان

سجّاده ات بال و پرِ رنگینِ پرواز
بر زانوانت پینهٔ عشق است و عرفان

از مُهرِ تو می روید اعجازِ اجابت
گلْ نغمه هایت زینتِ هر باغ و بستان

میلاد تو ، تعبیری از آیات نور است...