ای بی رمق بانوی من
هستی صفای خانه ام
با رفتنت آتش مزن
زهرا بر این کاشانه ام

برخیزو از بستر دگر
کن از سفر بی من حذر
بانویم ای بشکسته پر

آه و واویلا
مرو یا زهرا


مظلومه زهرا


بند

ای جان به لب بیمار من
گو که چرا افسرده ای
آشفته میبینم تو را
یاسم چرا پژمرده ای

تازه جوان ای ق...