شب چهارم محرم

ای بودن تو، دلخوشی روزگار من
شد حبّ تو تمامی دار و ندار من
یک لطف توست ضامن خیر دو عالمم
الطاف دیگران که نیاید به کار من
کردم دعا برای ظهورت چه کم، ولی
هر شب شده دعای قنوتت، نثار من
من منتظر نبودم و تو بین خیمه ات
خیلی کشیده ای همه دم انتظار من
در ظلمتم اسیر، بیا ماه فاطمه
...