ای به یاد غم تو دیده ی ما توفانی
می کند راه تو را دیده گلاب افشانی

سر و سامان که نداریم ز عشق تو حسین
ما و این عشق تو و ، بی سر و بی سامانی

میهمان دل ما عشق تو مولا باشد
قدمی رنجه کن ای دوست درین مهمانی

بی سبب نیست که نام تو زند موج اینجا
خانه ی مِهر تو شد سینه ی هر ایرانی

« گرچه دوریم به یاد تو...