ای برادر با امیدی خواهر آمد سوی تو
پس چرا اینجا نمی بینم، نشان از روی تو

گرچه در مقتل نبینم، هيچ آثاری ز گل
من گلم را می شناسم، از نسیمِ بوی تو

عطرِ تو پیچیده در این قتلگاهِ غرقِ خون
بوی سیب آید، ز دشتِ جنّتِ مینوی تو

زیرِ شمشیر و سنان، داری صدایم میکنی!
این چنین قدرت بگیرم باز، از نیروی تو
...