ای برادرجان حسین من از اسارت آمدم
سوی دشت کربلا بهر زیارت آمدم

کن نظر بر حال خواهر از سفر برگشته ام
با دلی خون، سوز دل، ای همسفر برگشته‌ام

خیز و بنگر سوی تو ای نور دیده آمدم
چشم گریان رفتم و قامت خمیده آمدم

ای برادر کس چو من رنج و غم و ماتم ندید
آن قدر گویم قدم خم گشته مویم شد سپید
...