این چند وقتِ زهرا مشغول دوختن بود
دلواپسِ علی و در فکرِ پیرهن بود

در خانه کار کردم اما به دل نچسبید
از بسکه دستم از صبح بر شانه‌ی حسن بود

با جبرئیل گفتم جانِ تو و علی‌جان
من را زِ پا در آورد زخمی که در بدن بود

روزیِ خویش را صبح از دست من گرفته‌است
شهری که هیزمِ آن پشتِ حیاطِ من بود

...