ایستاده ایم ما که سرو خم نمی شود
با اراده ایم و این اراده کم نمی شود

باورت نمی شود ؟ ز کودکان ما بپرس
از بزرگ کوچکان نوجوان ما بپرس

از محصّلان پای کار دین و سرزمین
از مهندس و پزشک روزهای بعد از این

دختران کوچک آن شکوفه های نوجوان
مادران مهربان سالهای بعدمان

قدّشان به تختهٔ سیاه هم نمی رسید
آه آه...