اي پسر من پدر پير تو ام
پدر پير و زمين گير تو ام
سخني گوي و دلم را خوش كن
تو كه آتش زده اي خامش كن
آمدم با چه شتابي سويت
تا مگر زنده ببينم رويت
چشم اگر باز كني جادارد
حال باب تو تماشا دارد
بين چه سان است گرفتاري من
عمه ات آمده بر ياري من
اي جوان داغ تو كرده پيرم
گر عدو هم نكشد ميميرم
...