اي جگر گوشه من سوخت زداغت جگرم
جگرم خون شد و ريزد به رخم از بصرم
تا نواي تو شنيدم ز رخم رنگ پريد
خبرم كرد صدايت كه چه آمد به سرم
چشم خود واكن اگر لب به سخن وانكني
مكن از موي پريشان خود آشفته ترم
بسكه غم هست به دل جاي غمت نيست دگر
مي نهم داغ جگر سوز تورا بر جگرم
چشمه چشم پدر اشك فشان گرديده
لب خشك تو...