اين روزها نگاه تو از خونِ دل تر است
گويا دلت حسينيه ي اشك مادر است

شال عزا دوباره نشسته به دوش تو
شالي كه حيف، سوخته از آتش در است

گلبرگ هاي گونه ي شبنم گرفته ات
زخمي، شكسته، نيلي، چون ياس پرپر است

اي وارث تمامي غم هاي اهل بيت
اين روزها غريبي تو مثل حيدر است...

...چون ديده ام تو را و سلامت نداده...