اين روزها نگاه تو از خون دل ترست
گويا دلت حسينيهء اشك مادرست

شال عزا دوباره نشسته به دوش تو
شالی كه حيف، سوخته از آتش دَرست

گلبرگ های گونهء شبنم گرفته ات
زخمی، شكسته، نيلی، چون ياس پرپرست

اي وارث تمامی غم های اهل بيت
اين روزها غريبی تو مثل حيدرست...

...چون ديده ام تورا و سلامت نداده ام
يا تو سلا...