او شد قرارِ عالم و ما بی‌قرارش
نان همه دنیا رسیده از کنارش

هر روز از عُمرش بهار اندر بهارست
هر کس که شد صاحب‌زمانی روزگارش

آن روز نوروز است که برپا نماییم
این سفره‌های هفت‌سین را درکنارش

یک‌سالِ دیگر طی شد و آقا نیامد
یک‌سال رفت و همچنان ما شرم‌سارش

سالِ مبارک هست آن سالی که تنها
خرج اباصالح شو...