اونیکه غمش شعله به قلبم میزنه
تا خونه منو از کوچه آورد یه تنه
کسی که خبر داره چی اومد به سرم
اونیکه عصا شد واسه مادر حسنه

اون کسی که کینه به دل داشت
راهمونو تو کوچه سد کرد
چادری که روی سرم بود
جلو چشه همه لگد کرد

با اینکه دلگیر از دیوار و مسمارم
یک لحظه از حیدر دست برنمیدارم


مولا...