اهل حرم ز تشنگي به سوز و آه و التهاب
منتظرند تو خيمه ها منتظر يه قطره آب
بيا بيا که از عطش غوغا شده تو خيمه ها
بچه ها فرياد ميزنن عمو عمو واعطشا
رفتي و پشت من شکست اي همه هست و بود من
از غمت اي برادرم گسسته تار و پود من
ساقي کودکان من عزيز و مهربان من
گوهر بي نشان من شرر مزن به جان من
...