انگشتر تطهیر و عصمت را نگین است
آغوش او باب المراد عالمین است
شش ماهه اما مرشد روح الامین است
گهواره اش بالاترین حصن حصین است

هر چند در ظاهر لبش خشک است و مجروح
با اذن او دریا شکافد از دل کوه

در گوشه ی قنداقه اش خورشید در خواب
بسته دخیلش را به زلفش دست مهتاب
در حسرت بوسیدن لب های او آب
از عشق او...