امشب گناهِ دل را با آبِ توبه شستم
من با خدای خوبم عهدی دوباره بستم

گفتم که بارالها! من عبدِ رو سیاهم
چون پرده ی حیا را با هر گنه گسستم

از لطفِ بیکرانت یک فرصتی دگر ده
شاید که فائق آیم از هر چه فعلِ پستم

خود شاهد و گواهم در ورطه ی گناهم
بر خوانِ رحمتِ تو بی معرفت نشستم

در شکرِ نعمتِ تو من فاقدِ ...