امشب به دستِ آسمان با یک اشاره
می ریزد از گهواره اش ماه و ستاره

آرامش قلبِ عمو عباس(ع) آمد
شد صاحبِ خواهر؛ علی-اکبر(ع) دوباره

شد پلک هایش ساحلِ امنِ اجابت
دربا گرفته گوشهٔ چشمش کناره

از عالَمی شد ناامید و سائل آمد
برداشت از قنداقه اش صد راه چاره

غرق طلا... زرخیز و حاصلخیز میشد
بر خا...