اَلا لَعنَةُ الله عَلَی الظّالِمین
که کشتند تنهاترین، شاهِ دین

امامِ غریبی که مسموم شد
چهل سال، از گریه محروم شد

چه بد، قلبِ غم پَرورَش را زدند
که پیشِ حسن، مادرش را زدند

ز دستانِ سیلی، حسن پیر شد
ز رخسارِ نیلی، زمین گیر شد

زمین خورد مادر، زمین خورد، بَد
ز دیوار هم، ضربِ کین خورد، بَد

از آ...