الا اي جگر گوشه فاطمه
که بردي دل اهل دل را همه
به هنگام پيري مرانم ز پيش
که صرف تو کردم جواني خويش
کيم من که باشم هوا دار تو
هوادار تو هست دادار تو
من از کودکي عاشقت بوده ام
قبولم نما گرچه آلوده ام
به عشق تو هر کس که منسوب شد
اگر بود بد،عاقبت خوب شد
غمت حاصل زندگانيه من
به راه تو طي شد جوانيه من
من ...