اصلاً مرا برای محن برگزیده اند
با اشک در غم پدرم آفریده اند

یادم نمی رود که چهل سال پیش بود
گلهای باغ را همه با نیزه چیده اند

گریم به یاد غربت بابا که دشمنان
با تیر پیکرش به دل خون تپیده اند

در یک قفس چو مرغ تنش گیر کرده بود
با قتل صبر باب مرا سر بریده اند

می گفت عمه ام که به گودال ق...