اشک مریز آینه بی تاب شد
ناله مکن شمع دلم آب شد

بُغض مکن سینه ام آتش گرفت
آه مکش حنجره بی تاب شد

آه تو آتش زده سجّاده را
خم کمر منبر و محراب شد

سوز تو بنشست به قلب زمین
اشک تو موجی زد و گرداب شد

با قلم شعله نوشتند آه
هجمه به گلزار ولا باب شد

قلب جهان سوخت ازین واقعه
غنچه ی نشکفته که در خواب شد

...