اشک شرمندگی ام وقت سحر خوبتر است
فقر محتاج اگر قرب ندارد ضرر است

آمده طفل گریزان و فراری به سویت
پس گنهکاری من را تو نیاور به رویت

نگذاری که غلط های اضافی بکنم
زود برگشته ام این خانه تلافی بکنم

ناز کن ناز! که دارم به همین ناز، نیاز
جنگ و دعوا که نداریم! بزرگی کن باز

دستم از پشت، به دور سرم آویخ...