اسیر دست صیادم ، تنم زخمی اغیار است
عزیز خانه ی زهرا ، میان کوی و بازار است

ز هر جا رد شدم آتش،به روی چادرم افتاد
در این شام بلا زینب، بدون یاور و یار است

امان از رقص و شادی ها ،کنار نیزه ی سقا
مزن سنگ جفا بر ما، که این دلها عزادار است

ندارم طاقت صحبت ، ز اعمال یهودی ها
ز بام خانه ها سنگ و ز کوچ...