از کودکی دائم رنج و بلا دیدم
پیکر جدّم رو به زیر پا دیدم
نمی ره از یادم غروب عاشورا
سرو جدا کردن وای از دل زهرا
ای وای غریبم من ای وای غریبم من

از بس کشیدم آه تیره شده روزم
یه عمره با یاد قتلگاه می سوزم
ده تا سوار با هم تو قتلگاه رفتن
رو سینه ی جدّم دیدم که راه رفتن
ای وای غریبم من ای وای...