از کودکی با آهِ سوزان گریه کردم
با کاروانی دیده گریان؛گریه کردم

هربار با مویی سپید و قامتی خم
عمه صدامی زد«حسین جان»...گریه کردم

یادم نرفته تا که دیدم مرکب آمد
با یالِ غرقِ خون ز میدان گریه کردم

دنبال مرکب پا برهنه می دویدم
دنبال زن ها در بیابان گریه کردم

دیدم که دسته دسته در گودال رفتند
شد شا...