از کرده ی خود شدم پشیمان ، دورم

از دایره ی رحمت یزدان دورم

از خانه تو گذشتم و در نزدم

من دست نیازم و ز دامان دورم

وقتش نشده بپرسی از احوالم ؟

اوقات مرا گرفته عصیان ، دورم

لقمه نگرفت بر گدای تو کسی

از خوان کرم ، شبیه مهمان دورم

یکسال دگر به مرگ نزدیک شدم

از کرب و بلا ولی کماکان دورم...