از چشام آقا جان داره خون می باره
غصه های عالم رو سرم آواره
در به در هستم در کوچه های کوفه
پیک تو در این شهر بی کس و غمخواره

زیر عبای این مردم سرنيزه ها رو می بینم
در کوفه ام ولی دارم کرببلا رو می بینم

می بینم من که زیر سم اسبایی
می بینم من که قاری رو نی هایی
بدون سر تو روی خاک صحرایی

(حلالم کن پسر عمو حلالم کن)


️بند دوم️
آسمون کوفه مثل شب تاریکه
جان زینب برگرد کربلا نزدیکه
دم به دم از اینجا تا مدینه می رم
کوچه های کوفه تنگه و باریکه

ترسم از اینه آقا جان بازم مدینه شه تکرار
زینب ببینه آزار از شلاق و سیلی و دیوار

بسه این غم که مادرت شد آزرده
بسه این غم که مادرت کتک خورده
حسن اون رو به سمت خونه آورده

(حلالم کن پسر عمو حلالم کن)


محسن طالبی پور