از ضربِ عشق جمع مکسر شکسته بود
آیینه وار قلب پیمبر شکسته بود

پروازدرهوای اسارت محال بود
بال و پرِ کبودِ کبوتر شکسته بود

پیشانی برادر او را شکست؟نه
از دست سنگ ها دلِ خواهر شکسته بود

باچشمِ خویش دید که امواجِ آفتاب
در بین تیغ و نیزه و خنجرشکسته بود

انگار کربلای نگاهش مدینه شد
انگار باز پهلوی مادر ...