از سیه بختیم، حُسن عاقبت بیرون بکِش
دست من را هم بگیر از معصیت بیرون بکِش

آمدم تا که مرا هم واله و حیران کنی
آخرش هم تو خودت باید مرا درمان کنی

از گرفتاری و دردم باخبر باشی خوشم
از رگ گردن به من نزدیکتر باشی خوشم

آنکه عصیان کرده جای گریه خندیده منم!
آنکه از غفلت صدای مرگ نشنیده منم!

آنکه پای بند...