از روضه ی من بس بود اینقدر اشاره
در سینه ام افتاده نفس ها به شماره

افتادم و برخاسته ام تا که نیفتد
این اشهد نام نبی از روی مناره

آنقدر غریبم که غریبانه مزارم
پنهان بود از قاطبه بعد از دو هزاره

داغم چه کند با دل زینب که ز هُرمش
خون می چکد از چشم و دل جامد خاره

من سوخته ام سوخته از آتش آن در
ای وا...