از خانه وقتی که سفر کردی شبانه
هی می کشید از قلب من آتش زبانه

ای روشنای هر شب حیدر،عزیزم
بی تو چه سرد است و چه تاریک است خانه

مهمان پیغمبر شدی رفتی پس از تو
من ماندم و نامردهای این زمانه

با تو شبیه کوه بودم بی تو امّا
صد کوه از داغ تو دارم روی شانه

تنها قرار بی قراری های زینب
دُردانه ات بعد از ...