به سبک (ای همه دار و ندارم)

از تشنگی طاقت نداری
از ضربه ی اون تیرِ کاری
از دهنت خون شده جاری

ای وای
تیر حرمله روی سینه ات نشست
ای وای
بدجور استخون سینت رو شکست
ای وای داداش


ای وای
تا زمین خوردی دل حرم گرفت
ای وای
همه زندگی مو دیگه غم گرفت
ای وای داداش


بند دوم

امان از این غروب دلگیر
این لحظه ی سخت و نفس گیر
از این همه نیزه و شمشیر

ای وای از هجوم لشکر و غربت تو
ای وای پا گذاشتن به روی صورت تو
ای وای... داداش

ای وای صف کشیدن نیزه ها دُور تنت
ای وای هر کدوم سهمی میخوان از بدنت!
ای وای...داداش

بند سوم

فاتحه ی زینب و خوندن!
بدجوری قلبم و سوزوندن
نیزه رو تو تنت شکوندن

ای کاش دست و پا نمی زدی جلو چِشَم
ای کاش خنجر کهنه شو تیز می کرد یه کم!
ای کاش... داداش

ای کاش اعتنا می کرد یکی به خواهشم
ای کاش سرت و نمی برید جلو چِشَم
ای کاش... داداش

بند چهارم

رفته به غارت همه چیزم
چطور برا تو اشک نریزم
کم دست و پا بزن عزیزم

ای وای روی قلب خواهرت اومد فرود
ای وای خنجری که سرو از تنت ربود
ای وای... داداش

ای وای
مهره های گردنت تک تک شکست
ای وای
موی خونی تو رو گرفت به دست

ای وای... داداش

بند پنجم

گرفته واسه غربتت دل
خاک زمین از خون شده گِل
دلشوره کشت تو رو نه قاتل

ای وای خولی و شمر و سنان کشتن تو رو
ای وای بمیرم که نگران کشتن تو رو

ای وای بمیرم برای دلواپسی هات
ای وای واسه آوارگیِ مخدرات

ای وای ...داداش

سعیده کرمانی
سعید حمیدیان فر