از بس که هست آینۀ حق نما علی
هر دَم نشسته روی لبم ذکر « یاعلی»

خورشید شد خجل چو خبردار شد که هست
خورشیدِ پُر فروغِ سپهرِ وِلا علی

مانده سه روز کعبه فقط چشم انتظار
تا که نِهَد به دیده اش از لطف ، پا علی

در خانه ای که غیر خدا نیست صاحبش
بنگر چگونه کرده در آن خانه جا ، علی

بت های کعبه را همه افکند...