از بس نفس نفس زدی ای ماه دلربا
چون شمع سوختی و نداری دگر صدا

پنجه به گیسوی تو گره خورد قاسمم
دست عدو به کاکل تو گشته آشنا

لرزید دست و پای من از دیدنت،که تو
در زیر دست و پا زده ای سخت دست و پا

از خیمه گر نیامده عمه،دلیل داشت
در بین خیمه بود به دنبال یک عبا

تسبیح پاره پاره ی من بود اکب...