از آن روزی که با عشقت گره خورده ست دنیایم
تو را حس میکنم در تار و پودِ روز و شبهایم

به عشقِ دیدنت هر هفته صبحِ جمعه ها خوانده
بِنَفسي أنتْ را در ندبه ها نذرِ تو؛ بابایم

تمام آرزویت هست برگردم از آن راهی-
که رفتم اشتباه و رفت حالِ خوب و زیبایم

بلایِ غیبتَت تقصیرِ عصیان هایِ من بوده
به دستت میزدم...