از آن ازل که دلِ ما ، شده کبوترها
نوشته شد پر ُ بالش به نامِ دلبرها.


وَ ما به تکیه به دیوارِ تکیه محتاجیم
به روی خاکِ درت هم ، به سجده سرها.


همیشه دوروبرِ پرچمت شلوغ شده
همیشه سفره ی اربابُ جمعِ نوکرها.


برای محشرِ ما یک حسین جان کافیست
میانبُری که به ما یاد داده منبرها!


بِعش...