ابریِ چشمای من ستاره بارونه على
دل خسته ام برای غربتت خونه علی

فکرشو میکردی که اینقده ما غریب باشیم
تا دلت بخواد غم و غصه فراوونه على

زیر گنبد کبود غیر من و خدای تو
قصه ی غم تو رو هیچکی نمی دونه علی

سپر بلای تو سینه ی زخمی منه
فاطمه تا جون داره بر سر پیمونه علی

تازیونه دستمو شکسته بالا نمیاد
موه...