اَبرَم و بارِشِ بی پروایَم
موجم و همسفرِ دریایم

مثل خورشیدِ کویری خشکم
مثل مهتابِ شبِ صحرایم

حسِ بی تابیِ یک سیمُرغَم
کوه‌ام و رفتنِ پا بر جایم

حالِ پروازِ پرستو دارم
بالِ پروازِ کبوترهایم

بس که بُرده است مرا دل به سفر
تاول اُفتاده به جانِ پایَم

دل نگو خانه خرابی شبگرد
دل نگو همسفرِ تنهایم

آه ...