آینه ی روی خدا ذره به ذره موبه موست
عشق به هر کجا رود با تو به حال گفت و گوست

میان چشم میکشد شبیه سرمه هر شبی
غبار چادر تو را هر که علی امام اوست

لعن کند به دشمنت پشت سر نماز خود
هر که حلال زاده و لقمه ی سفره اش نکوست

دیده به زیر پای تو ، یا تو درون دیده ای
فرق کجا هست بگو بین دو چشم و بین دوست...