آن بانویی که عرش بود اوج رفعتش
ماراکجارهی است به قدروجلالتش

اخلاص جلوه ای است زنوریقین او
ایمان شکوفه ای است به گلزارطاعتش

صبرو وقارو حُجب وعفاف وحیا وشرم
آئینه بسته اند در ایوان عصمتش

شمسی است هم تجلّی شمس الشموس عشق
ازنوراوست مرحمت و جود و رأفتش

معصومه ای کـه بضعه ی موسی بن جعفراست
ازنوراولیا...