آن بانوئی که ذکرلبش یاجلیل بود
دیدندسجده های نمازش طویل بود

صدها فرشته محوتماشای اوشدند
ازبس که جلوه های نمازش جمیل بود

همتا نداشت درشرف وعصمت وعفاف
قدرومقام و منزلتش بی بدیل بود

خودکوثرودوچشمه ی زمزم فشان او
روشن تراززلال دل سلسبیل بود

تانشکند بلوردل او زسنگ غم
بعدازپدرانیس دلش جبر...