آنچه در دل بود هوس دارم
هوس او به هر نفَس دارم

مبریدم ز کوی او به رحیل
کاروانی پر از جرس دارم

بی مغیلان هوای کعبه چه سود
در رهش میل خار و خس دارم

گر شوم صید ابرویت، سوگند
رغبت گوشه قفس دارم

آنچنانم به زلف تو دربند
نه ره پیش و راه پس دارم

آرزویم زیارت است بیا
دل مهیّای غارت است بیا

بی تو روح ال...