آنقدر می خوانمت در را به رویم وا کنی
دیده ی اعمای این دلداده را بینا کنی

من که میدانم بدم اما تو رسوایم نکن
رو به سویت آمدم تا که مرا محیا کنی

من کویری خشکم و در انتظار بارشت
تا بباری و مرا لبریز از صهبا کنی

بینوایی خسته ام سوی خراسان آمدم
آرزو دارم دلم را گوهر بیضا کنی

دل یقین دارم که با لطف و...