آنقدر فیض نهفته است به مُلک و ملکوت
گر بمیرم به خدا باز صفا خواهم کرد

بحرِ احسانِ تو را ساحل و پایانی نیست
غرقِ آن بحر شوم، باز شنا خواهم کرد

مرگ، پایانِ من و شورِ دلم نیست هنوز
از دلِ خاک، رهِ عرشِ خدا خواهم کرد

هرچه از خاکِ تنم کسر شود باکی نیست
رَخت از این خانه کشم، قصدِ سرا خواهم کرد

این جها...