آمدم با همه پشیمانی
با دو چشم ذلیل و بارانی
معصیت کرده ام به آسانی
میتوانی که رو بگردانی

ولی عبدت خیال کن من را
جان زهرا حلال کن من را

یاالهی و ربی احسان کن
دل من بتکده است ویران کن
باز رحمی به غرق عصیان کن
روزی ام یک سفر، خراسان کن

حق همسایه ام به گردنم است
بی پناهم! پناه من حرم است

وسط گریه ام...