آسمون جا ميگيره - تو سايه ي لطف نگات
به تمناي لبات - پر از تلاتم فرات

سرو بلند کربلا - قامت طوباي توِ
چشم اميد بچه ها - بسته به دستهاي توِ
دشت کربلا ، زير سايه ي قد و بالاته
ذوالفقار تو ، تنين صداي نفسهاته
مشکهاي خالي ، همه تشنه ي چشم درياته
يا ابوفاضل
وقتي با مشک پر آب - به سمت خيمه اومدي
...