آسمان چشم من پر از ستاره
می‌بارد از هُرمِ هَر آهم شراره
مثل جدّم مجتبی ، هستم در بینِ غمها
کشتة زهر جفا وای وای وای وای
با قلب شکسته‌ام ، با این دلِ خسته‌ام
چشم از دنیا بسته‌ام وای وای وای وای
پایانِ ، غمهایم ، آمده دیگر
دیگر من ، عَبا را ، می‌کِشَم بر سر
مولا (۳) رضا
******
از این جهانِ...