آسمان سقفِ بلندی‌ست، سرِ خوان کریم
و زمین چیست، به جز فرشِ گدایان کریم ؟!

قرصِ ماهی که گلِ سرسبدِ هر شام است
نان خشکی‌ست، سرِ سفره‌ی احسان کریم

پیش او هر چه ستاره‌ست، زمین می‌ریزد
آسمان می‌شود انگار، نمکدان کریم

باغِ فردوس، در آبادی او باغچه‌ای‌ست
حک شده بر درِ این باغچه "گلدان کریم"

رمضانی که ...